Sunday, December 11, 2011

ഡിസംബർ 8 ലൈഫ് സ്റ്റാറ്റസ്





staus on dec8 fb


‎8എട്ട് വർഷത്തെ എന്റെ ന്യൂസ് പേപ്പർ ജീവിത ഇന്നത്തോടെ അവസാനിച്ചു.നാട്ടിലും ഗൾഫിലുമായി മൂന്നുഭാഷകളിലുള്ള പത്രങ്ങൾക്കു സാങ്കേതിക സഹായം..
ശരിക്കും ആസ്വദിച്ചിട്ടുണ്ട്.ഇടക്ക് നിരാശപ്പെട്ടു,ആഹ്ലാദഭരിതനും നിശബദനുമായി.ഇറങ്ങി വരുമ്പോൾ വലിയൊരു ജീവിതം തീർന്നുപോയപോലെ തോന്നി. വാർത്തകളുടെയും
ഗോസിപ്പിന്റെയും വിവരങ്ങളുടെയുമൊക്കെ ഒരു കാലത്തെ വർണ്ണാഭമായതും അല്ലാത്തതുമായ അക്ഷരങ്ങളിൽ ഞാനുമുണ്ടായിരുന്നു.എഡിറ്റോറിയൽ​ ഡെസ്ക്കുകൾക്കും റിപ്പോർട്ടർമാർക്കുമപ്പുറം പത്രവ്യവസായത്തെ താങ്ങി നിർത്തുന്ന നിശ്ബദരായ ജോലിക്കാരിൽ ഒരുവനായി.നഷ്ട്ടങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വലുത് വൈകുന്നേരങ്ങളാണു.
അസ്ത്മയങ്ങൾ കാണാത്തവർ..പുലർകാലം വരേയോ പുലരാൻ അല്പം മാത്രമുള്ളടം വരേയോ ജോലിചെയ്യുന്നവർ.വൈകുന്നേരങ്ങളി​ൽ തുടങ്ങുന്ന ജോലിയവർക്ക് സമയബന്ധിതമല്ലാത്ത ഒരു ലോകത്തേക്കുള്ള താക്കോൽ കൊടുക്കുന്നു.ആ താക്കോൽ ഇന്നു ഞാൻ തിരിച്ചുകൊടുത്തു. പുതിയൊരു ജോലിയിലേക്കു ഉടനെ പ്രവേശിക്കും.എന്നാലും നാം വിസ്മരിക്കുന്ന ഒന്നുണ്ട്.ലോകത്തിന്റെ മുഴുവൻ പ്രശ്നങ്ങളും നീതികേടും അസമത്വങ്ങളും എഴുതി നിങ്ങളിലേക്കെത്തിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗം..ഉറക്കമൊഴിഞ്ഞു ജോലിചെയ്തു ഉറങ്ങാതെയുറങ്ങി വീടുകളിലേക്കെത്തുന്ന അവർ ശരിക്കും അഭിമാനികളാണു. ശമ്പളമില്ലെങ്കിൽ പോലും നിങ്ങൾക്കായവർ വാർത്തകളെ തിരഞ്ഞു നടക്കുന്നുണ്ട് എഴുതിനിറക്കുന്നുണ്ട്.അവരൊന്നും​ പറയുന്നില്ല...അവരുടേതായതൊന്നുംong>>

Wednesday, November 16, 2011

ജീവിതത്തില്‍ ചിലത്.

തുടക്കത്തിൽ

നമ്മൾ രണ്ടു വൻകരകളിൽ ആയിരിക്കും

സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി വരുമ്പോൾ

ഭൂഖണ്ഡാതിർത്തികൾ

മഞ്ഞുരുകും പോലെ ഉരുകിപ്പോവും

പിന്നെയത്

രാജ്യാതിർത്തിയായി

ചുരുങ്ങുന്നു

ഇപ്പോൾ നമ്മൾ രണ്ടു

കരകളിലാണുള്ളത്

ഇനിയൊരു

ചെറിയ പാലം നമുക്കു

പണിയാം

അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും

യഥേഷ്ഠം പാഞ്ഞുനടക്കാനൊരു പാലം.

നീയൊരു അമ്മയാണെന്നും

ഞാനൊരു അഛനാണെന്നതും

വെറും താത്വിക വിഷയം

എന്നാലും നിന്റെ

കുഞ്ഞു കരയുമ്പോഴും

എന്റെ പാതി മൊബൈലിൽ

ഒരോർമ്മകോൾ തീർക്കുമ്പോഴും

ആ പാലം ആരോ ബോംബിട്ടു തകർക്കുമ്പോലെ

തകരാറുണ്ട്....

അപ്പോഴൊക്കെ

നമ്മൾ

ഒരു ബ്ലാക്ക് ആന്റ് വൈറ്റ് ഫ്ലാഷ് ബാക്കിലേക്കു തിരിച്ചുപോവും

Sunday, November 13, 2011

വെന്റിലേറ്റർ

വേണമെങ്കിൽ ശ്വസിച്ചോയെന്നു
ഓക്സിജൻ കുഴലുകൾ പറയും
ഇന്നലെവരെ ചോദിക്കാതെ
അകത്തേക്കു വലിച്ചതിനു
പരാതിപ്പെടുമ്പോലൊരു
ഔദാര്യം

ദൈവത്തിനു മാത്രം മനസ്സിലാവുന്ന
സ്പന്ദനങ്ങൾ
വിവർത്തനം ചെയ്യാനുള്ള
വിഫലശ്രമങ്ങൾ നടക്കും

അടുത്ത കിടക്കകളിൽ
വാടകമുറികൾ ഒഴിഞ്ഞുപോവും പോലെ
ആത്മാക്കൾ ഒഴിഞ്ഞുപോയ ശരീരങ്ങൾ
അടക്കാൻ മറന്ന ജാലകങ്ങൾപോലെ
തുറന്നിട്ടിരിക്കുന്ന കണ്ണുകൾ

ബലാബലം നിൽക്കുന്ന ഫൈനൽ മാച്ചിലെ
എക്സ്ട്രാ ടൈം പോലെ
ആകാംക്ഷഭരിതമാവും ചിലപ്പോൾ.
ജീവിതത്തിന്റെ ഗോൾമുഖത്തേക്കു
മരണത്തിൽ നിന്നും ഒരു ഫോർവേഡ്
എല്ലാ പ്രതിരോധങ്ങളും തകർത്തു
ഓടിയെത്തിയേക്കാം
തീർച്ചയായും നിങ്ങൾക്കപ്പോൾ
വേണ്ടത്
കരുത്തുറ്റ ബാക്ക് വാഡുകളാണു

ഡോക്ടർ പറയാറില്ലേ
പ്രാർത്ഥിക്കാൻ...............



ആനുകാലിക കവിതയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതു ഒക്ടോബർ 2011

Thursday, October 13, 2011

രണ്ടു സ്വപ്നങ്ങൾ

ചിലതുണ്ട്
ചൂണ്ട കൊളുത്തുപോലെ
ചങ്കിൽ കൊളുത്തി വലിക്കും.
പിന്നെ കരക്കു പിടിച്ചിട്ട മീനിനെപ്പോലെ
പ്രാണനായുള്ള പിടപിടച്ചിലാണു.
അപ്പോൾ മരണത്തിന്റെ കുരുക്കഴിച്ചു
ഒരു നിലവിളി പുറത്തേക്കോടും
ഭീതിയുടെ കയത്തിൽ നിന്നും കരക്കു
വലിച്ചിടുമ്പോലെ കവിളിൽ തട്ടി
ചോദിക്കുന്നുണ്ടാവും അവൾ
പ്രാർത്ഥിച്ചു കിടന്നൂടായിരുന്നോ യെന്നു..
ഒട്ടും അധികമോ കുറവോ ആകാതെ
ഒന്നര മില്ലിമീറ്ററിൽ ഒന്നും മൂളും

നൂറുവട്ടം മിണ്ടാനും കാണാനും
കൊതിച്ചവൾ
അടുത്തേക്കോടിവരും
പാടുമ്പോലെ പറയും
സമയത്തെ സംഗീതമാക്കും
പാശ്ചാത്തലത്തിൽ
റാഫിയും കിഷോറും മുകേഷും
ഒരുമിച്ചൊരു പ്രണയഗാനം പാടും
ദുപ്പട്ട മറച്ചകരിനീലക്കണ്ണുകൾ
പ്രാവുപോലെ കുറുകും

എന്തിനായിങ്ങനെ ചിരിക്കുന്നേയെന്നു
ചോദിച്ചു
തട്ടി വിളിക്കുന്നുണ്ടാവുമവൾ....
സ്വപ്നത്തിനും ജീവിതത്തിനുമിടയിലെ
ഇങ്ങിനെ ചിലതട്ടി വിളിക്കലുകൾ
അനിവാര്യതയാണെന്നോർത്ത്
മെല്ലെപ്പറയും
‘പ്രാർത്ഥിച്ചാ കിടന്നത്....