Wednesday, April 25, 2007

പഴയകത്തുകള്‍

പഴയ കത്തുകള്‍
വാക്കുകള്‍ക്കിപ്പൊഴും
പുതുമണം.

വരികള്‍ കണ്ണിലലിയുമ്പോള്‍
ഖല്‍ബില്‍ ഓര്‍മ്മകളുടെ ഒപ്പന.
കണ്ണിമചിമ്മാതെ
എഴുതിയതില്‍ നിറയെ
നിന്റെ പിടച്ചിലുകള്‍
കരച്ചിലുകള്‍....
വായിച്ചു,വായിച്ചു
എന്റെ കണ്ണുണങ്ങി
എന്നൊപ്പം മരുഭൂമിയും
കത്തുമ്പോള്‍
നിന്റെ കത്തില്‍
മഴപെയ്തുതോര്‍ന്നു
മഞ്ഞുവീണു
മാവുപൂത്തു
അസര്‍മുല്ലകള്‍
‍വിരിഞ്ഞും കൊഴിഞ്ഞുമിരുന്നു.

മടക്കയാത്രയെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്ന
പുതിയ കലണ്ടറുകള്‍
പറഞ്ഞുതീരാത്ത രാത്രികള്‍ക്കയി
നിന്റെ കാത്തിരിപ്പു....
അപ്പോഴൊക്കെ ഞാനുമെഴുതി
എത്രവെള്ളമൊഴിച്ചിട്ടും
കരിഞ്ഞുപോവുന്ന മൈലാഞ്ചി
ചെടികളെപ്പറ്റി...
കേള്‍ക്കാനുരുമില്ലെങ്കിലും
ഉറക്കെ പാടി
കത്തില്‍ സ്നേഹക്ഷരങ്ങള്‍
കുത്തിനിറച്ചു..

രണ്ടു കരകളില്‍
‍ഒരേ വഞ്ചിക്കുള്ള കാത്തിരിപ്പു...
ഒരേ നെടുവീര്‍പ്പുകള്‍
തലയും നെഞ്ചും നരച്ച്‌...
താളുകള്‍ കീറിത്തീര്‍ന്ന
ചെക്കുബുക്കായി ഞാനും ...

ഇന്നു രാത്രിയും ഞാന്‍ വായിക്കും
നിന്റെ പഴയകത്തുകള്‍

7 comments:

മിന്നാമിനുങ്ങ്‌ said...

നന്നായി,ഹാരിസ്
വരികളില്‍ നിറയെ വിരഹത്തിന്റെ
ചൂടാണല്ലൊ..

Sapna Anu B. George said...

നന്നായിട്ടുണ്ട് ഹാരിസ്, വളരെ ഹൃദയസ്പര്‍ശിയായ വരികള്‍, എന്നിലെ എന്നെ ഞാന്‍, താങ്കളുടെ ഈ വരികളില്‍ പ്രതിഭലിച്ചു കാണുന്നു. എനിക്കും ചെറിയ ഒരു "inspiration"

Neelima said...

Orupadu orupadu nannyittundu...
Manasil ninnum aryathe varunna vakukal..Namuku chuttilum undu
ingane kuraye per...

Muhammed Sageer Pandarathil said...

ഇന്നു രാത്രിയും ഞാന്‍ വായിക്കും
നിന്റെ പഴയകത്തുകള്‍
sure Belief me..........

ആമി said...

ഓരോ വരിയിലും അസര്‍മുല്ലകള്‍ വിരിഞും കൊഴിഞും.....

മാനസ said...

വാക്കുകള്‍ക്കു അതീതമായ വൈകാരികത...
നന്നായി സുഹൃത്തേ...
അഭിനന്ദനങ്ങള്‍..!!

യൂസുഫ്പ said...

ഈ ഹാരിസിനെ കൊണ്ടു ഞാന്‍ തോറ്റു..പ്രണയം...പ്രണയം..പിന്നെ പിന്നെ ആര്‍ദ്രത.