Thursday, July 12, 2007

ഉമ്മാമ പറഞ്ഞ കഥ

പുഴക്കരയിലെ പഴയ പള്ളി
വാതങ്കൊല്ലി പടര്‍ന്ന മീസാന്‍ കല്ലുകള്‍
കാടുപിടിച്ച
മരിച്ചവരുടെ ഖബറുകള്‍
മരിക്കാത്തവരുടെ ഖബറുകള്‍
കുഴിച്ചു,മണല്‍ നിറച്ചു,
എനിക്കു നിനക്കു...
ഞമ്മള്‍ക്കെല്ലാമായി.

ഇരുട്ടിനെ പേടിക്കുമ്പോഴൊക്കെ
ഉമ്മാമ പറയും..
ഇതിരുട്ടല്ല..
ഖബറിലെ ഇരുട്ടാ ഇരുട്ടു.

ആ ഖബറുതന്നെ....
മൊല്ലാക്ക വിരല്‍ ചൂണ്ടുമ്പോള്‍
അത്തറിനു മയ്യത്തിന്റെ മണം.
ഉമ്മാമ പറഞ്ഞ കഥകളിലെ
മയ്യത്തിന്റെ മണമുള്ള മൊല്ലാക്ക.
ബാങ്കു വിളിച്ചു, വിളിച്ചു
പറയുന്നതൊക്കെബാങ്കാവുന്നു.

പുഴക്കും പള്ളിക്കുമിടയില്‍ ഞാനിപ്പൊഴും.
പുഴപറയാന്‍ തുടങ്ങിയാല്‍
ചോദിക്കണമെനിക്കു
ചുഴിയിലേക്കു ആഴ്ത്തിക്കളഞ്ഞ
പെങ്ങളെപ്പറ്റി.
ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച നീരാളികൈകളില്‍
കുരുങ്ങി പിടഞ്ഞ കിനാവിനെ പ്പറ്റി.

പുഴ പള്ളി ഉമ്മാമ
ഇടയില്‍ എത്ര തുഴഞ്ഞിട്ടും..
നീങ്ങാത്ത തോണിയില്‍ ഞാനും.
തുഴക്കോല്‍ നല്ലതല്ലെന്നു പറഞ്ഞതു നീയാണോ?

കാടു കയറിപ്പോയ ഖബറുനോക്കി
മൊല്ലാക്ക ഇപ്പോഴും.

പുഴക്കും പള്ളിക്കുമിടയില്‍ ഞാനിപ്പോള്‍
ഉമ്മാമ പറയുന്ന കഥയാവുന്നു.

7 comments:

Inji Pennu said...

എനിക്കിഷ്ടായി. നന്നായിട്ടുണ്ട്.

Inji Pennu said...

Posted by ................... - എന്നിങ്ങനെ കാണിക്കുന്നു. അവിടെ പേരു കൊടുക്കാത്തതുകൊണ്ടണ് അങ്ങിനെ വരുന്നത്. അത് ശരിയാക്കൂ.

ഏ.ആര്‍. നജീം said...

നന്നായിരിക്കുന്നു.....
നന്ദിയോടെ

Haree | ഹരീ said...

കമന്റ് ഏരിയായിലെ കളര്‍ കോംബിനേഷനും ഒന്നു ശ്രദ്ധിക്കൂ... :)
--

ജാസു said...

നന്നായിരിക്കുന്നു...

വേണു venu said...

കവിതകളെല്ലാം ഇന്നു വായിച്ചു. ഇനിയും നല്ല കവിതകള്‍‍ ഉണ്ടാവട്ടെ.:)

Hari said...

കവിതയെഴുതിയെഴുതി എഴുതുന്നതെല്ലാം കവിതയാകട്ടെ.