Wednesday, October 6, 2010

തറവാട്

താവഴികൾ
വിലയിലൊക്കാത്തതു കൊണ്ട്
ഇലമുഴുവൻ കൊഴിഞ്ഞുപോയ മരം പോലെ
തറവാടിങ്ങനെ
ഒരേയൊരു നിൽ‌പ്പ്.


ഉമ്മറക്കോലായുംകോളാമ്പിയും
തുണികീറിയ ചാരുകസേരയും
വല്ല്യുപ്പയെയുംവല്ല്യുമ്മയെയും
മിസ് ചെയ്യുന്നെന്നു പറയുന്നു

നങ്ങ്യാർവട്ടം വിരിഞ്ഞ നടവഴിയിൽ
ബീഡിവലിച്ചൂതുന്ന മാമ
അലക്കുകല്ലിനെ അലക്കിവെളുപ്പിക്കുന്ന
താത്ത,
കിണറ്റിന്റെ ആഴങ്ങളെ
ബക്കറ്റിൽ നിറക്കുന്ന അമ്മായി
നൊസ്റ്റാൾജിയയുടെ എസ് എം എസ്
കഴിഞ്ഞകാലങ്ങളിൽ നിന്നാരോഅയക്കുന്നതുപോലെ...

ഉമ്മ തൊടാത്ത പാത്രങ്ങളില്ലെന്നു
വീമ്പുപറയുന്നഅടുക്കള
വാപ്പച്ചിയുടെ മണം
സിംഗപ്പൂരിന്റേതാണെന്നു പറയുന്നകോവണി........

വിറകു വിലക്കു വെട്ടിമാറ്റിയ
പൂമരമേ
പൂത്തുചുവന്നപ്രണയം
തുടയിലെത്ര ചുവന്നവര
വരച്ചെന്നോർക്കുന്നുണ്ടോ?

എത്രപേരുകളിലേക്കവകാശം
മാറ്റിയെഴുതിയാലും
വായിച്ചെടുക്കാനാവാത്ത
ചിതലുതിന്നൊരടിയാധാരം പോലെകിടക്കുന്നുണ്ട്
നിന്നോടുള്ള പ്രണയമത്രയും.


ബൂലോക കവിതയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്

6 comments:

ഉപാസന || Upasana said...

"ഒരുവട്ടം കൂടിയെന്‍ ഓര്‍മ്മകള്‍ മേയുന്ന...”

അതൊന്നുകൂടീ പാടാം
:-)

സുജിത് കയ്യൂര്‍ said...

Angane varatte,ullilullathokke purathekku varatte.kavithayaakaam.kadhayaakaam.vaayikkaan nammal thayyaraanu.

എം.പി.ഹാഷിം said...

വളരെലളിതമായ ആഖ്യാന രീതിയില്‍
ഗൌരവതരമായ ഒന്ന് !
പെങ്ങളെന്ന കവിത ഒരുപാടിഷ്ടമായി

SREEJIGAWEN said...

ഉള്ളിലുള്ള പ്രണയം എത്ര ചിതല്‍ അരിച്ചാലും തീരില്ല ....അത് ആ സമയം കൂടുതല്‍ പ്രകാശത്തോടെ തിളങ്ങി നില്‍ക്കയെ ഉള്ളു ...നന്നായിരിക്കുന്നു ഹാരിസ് ....

നാമൂസ് said...

പഴമയുടെ അടയാളങ്ങളെല്ലാം പുതിയ ലോകത്തെ ബാദ്ധ്യതകളാണ്. ഓര്‍മ്മകളാണ് നമ്മെ ജീവിപ്പിക്കുന്നതെങ്കില്‍ ഇന്നലെയുടെ സമ്പന്നതയുടെ സൂക്ഷിപ്പ് കേന്ദ്രങ്ങളാണ് ഈ വരഞ്ഞതത്രയും.!

ആറങ്ങോട്ടുകര മുഹമ്മദ്‌ said...

യാദൃശ്ചികമായി ഈ വഴി പോയതാണ്..ഈ തറവാട് അപ്പോഴാണ് കണ്ണില്‍പ്പെട്ടത്..
വാക്കുകളുടെ വക്കും മൂലയും പൊട്ടാതെ സമചതുരത്തില്‍ പണിത് വച്ച ഒരു നാലുകെട്ടിലേക്ക് നടന്നുകയറിയ പ്രതീതിയാണ് ആസ്വാദനത്തില്‍ അനുഭവപ്പെട്ടത്..അഭിനന്ദനങ്ങള്‍...
(മറ്റുള്ളവും വായിച്ചു..)