Saturday, February 12, 2011

മടക്കം

പെർഫ്യൂമും
മൊബൈലുമില്ലാതെ
വന്നതുകൊണ്ടാണോ
ആളുകളിങ്ങനെ
അനക്കമില്ലാതെ
അടക്കം പറയുന്നത്?

ഓർമ്മകളും നെടുവീർപ്പുമ്മില്ലാതെ
തണുപ്പിലിങ്ങാനെ
നീണ്ടു നിവർന്നുകിടക്കുന്നത്
കാണുവാനാണോ
കല്ല്യാണവീട്ടിലെന്നപോലാളുകൾ?

ആരു കണ്ടാലും ചോദിച്ചുപോവും
പത്തു ഡ്രാഫ്റ്റെഴുതുമ്പോഴേക്കും
മഷിതീർന്നുപോയ ദുനിയാവല്ലടോ
നമ്മുടേതെന്ന്.

അകത്തൊരു പെണ്ണുജീവിതമെന്തിനാ
ഇങ്ങിനെ കരയുന്നത്?
ഖൽബിലും ഖബറിലും
ഒറ്റക്കായിപ്പോവുന്ന
ദെണ്ണം കൊണ്ടാണോ?





http://anukalikakavitha.blogspot.com/2010/11/blog-post_7727.html

7 comments:

സാബിബാവ said...

അതെ മരണമേ നീയിങ്ങനെ ചോദ്യങ്ങള്‍ കൂടി ചോദിക്കരുത് എടുക്കേണ്ടത് എടുത്തില്ലേ പോകൂ ഇനിയും വേദനിപ്പിക്കാതെ

ജിപ്പൂസ് said...

മീറ്റ് പോസ്റ്റാവുമെന്ന് കരുതിയാ ഹാരിസേ ഓടി വന്നത്.ഇതിപ്പോ :(
വരികള്‍ക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഗന്ധം.കുന്തിരിക്കത്തിന്‍റേതാകും ല്ലേ?മരണ ചിന്തയുണര്‍ത്തുന്ന നല്ലൊരു പോസ്റ്റ്.ദുനിയാവുമായി കെട്ടു പിണഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന സമയത്തുള്ള ഈ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തലിന് നന്ദി.

Anonymous said...

ഒരു മയ്യിത്ത് നിസ്കാരം കഴിഞ്ഞ ഉടനെയാണ് ഇതു വായിച്ചത് ,
രാത്രി വൈകി വിളിച്ചപ്പോള്‍ ഒറ്റക്കായി പോയ എന്‍റെ പെണ്ണും ഇതുപോലെ കരഞ്ഞു !!!

nikukechery said...

മാഷേ, കാണാനും വായിക്കാനും മീറ്റൊരു കാരണമായതിൽ സന്തോഷം.
ജീവിതത്തോട് അടുത്തുനില്ക്കുന്ന കവിതകൾ.
പുതിയതെഴുതുമ്പോൾ മെയിൽ ചെയ്യണേ..

~ex-pravasini* said...

നാഥാ..നീ തുണ.
മരണചിന്ത ഉണര്‍ത്തിയ വരികള്‍.

Anonymous said...

ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.. :)

Noushad Koodaranhi said...

ഓ ഹാരിസ്, മരണ വൃത്താന്തങ്ങളുടെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തലിന് നന്ദി...