Wednesday, November 16, 2011

ജീവിതത്തില്‍ ചിലത്.

തുടക്കത്തിൽ

നമ്മൾ രണ്ടു വൻകരകളിൽ ആയിരിക്കും

സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി വരുമ്പോൾ

ഭൂഖണ്ഡാതിർത്തികൾ

മഞ്ഞുരുകും പോലെ ഉരുകിപ്പോവും

പിന്നെയത്

രാജ്യാതിർത്തിയായി

ചുരുങ്ങുന്നു

ഇപ്പോൾ നമ്മൾ രണ്ടു

കരകളിലാണുള്ളത്

ഇനിയൊരു

ചെറിയ പാലം നമുക്കു

പണിയാം

അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും

യഥേഷ്ഠം പാഞ്ഞുനടക്കാനൊരു പാലം.

നീയൊരു അമ്മയാണെന്നും

ഞാനൊരു അഛനാണെന്നതും

വെറും താത്വിക വിഷയം

എന്നാലും നിന്റെ

കുഞ്ഞു കരയുമ്പോഴും

എന്റെ പാതി മൊബൈലിൽ

ഒരോർമ്മകോൾ തീർക്കുമ്പോഴും

ആ പാലം ആരോ ബോംബിട്ടു തകർക്കുമ്പോലെ

തകരാറുണ്ട്....

അപ്പോഴൊക്കെ

നമ്മൾ

ഒരു ബ്ലാക്ക് ആന്റ് വൈറ്റ് ഫ്ലാഷ് ബാക്കിലേക്കു തിരിച്ചുപോവും

Sunday, November 13, 2011

വെന്റിലേറ്റർ

വേണമെങ്കിൽ ശ്വസിച്ചോയെന്നു
ഓക്സിജൻ കുഴലുകൾ പറയും
ഇന്നലെവരെ ചോദിക്കാതെ
അകത്തേക്കു വലിച്ചതിനു
പരാതിപ്പെടുമ്പോലൊരു
ഔദാര്യം

ദൈവത്തിനു മാത്രം മനസ്സിലാവുന്ന
സ്പന്ദനങ്ങൾ
വിവർത്തനം ചെയ്യാനുള്ള
വിഫലശ്രമങ്ങൾ നടക്കും

അടുത്ത കിടക്കകളിൽ
വാടകമുറികൾ ഒഴിഞ്ഞുപോവും പോലെ
ആത്മാക്കൾ ഒഴിഞ്ഞുപോയ ശരീരങ്ങൾ
അടക്കാൻ മറന്ന ജാലകങ്ങൾപോലെ
തുറന്നിട്ടിരിക്കുന്ന കണ്ണുകൾ

ബലാബലം നിൽക്കുന്ന ഫൈനൽ മാച്ചിലെ
എക്സ്ട്രാ ടൈം പോലെ
ആകാംക്ഷഭരിതമാവും ചിലപ്പോൾ.
ജീവിതത്തിന്റെ ഗോൾമുഖത്തേക്കു
മരണത്തിൽ നിന്നും ഒരു ഫോർവേഡ്
എല്ലാ പ്രതിരോധങ്ങളും തകർത്തു
ഓടിയെത്തിയേക്കാം
തീർച്ചയായും നിങ്ങൾക്കപ്പോൾ
വേണ്ടത്
കരുത്തുറ്റ ബാക്ക് വാഡുകളാണു

ഡോക്ടർ പറയാറില്ലേ
പ്രാർത്ഥിക്കാൻ...............



ആനുകാലിക കവിതയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതു ഒക്ടോബർ 2011